Home / Nieuws / OGAE / Douwze Points - De vis-5-er
A+ R A-
06 mei

Douwze Points - De vis-5-er

Beoordeel dit artikel
(0 stemmen)

 

Douwe gaat voor ‘Douze points’ oftewel de volle Winst. Vandaag in de reeks Douwze Points gaan we het vijfde punt binnenhalen.

De vis-5-er

Bij Het Songfestival gaat het erom dat je met het beste resultaat naar huis terugkomt. Hoe hard iedereen ook roept dat het vooral om het deelnemen zelf gaat, het is en blijft een wedstrijd. Die win je alleen als je ook werkelijk wilt winnen....

Douwe wil dat en heeft zelf een lijntje uitgegooid bij de wedkantoren. Zijn 1.000 euro wordt 80.000 euro als hij op 14 mei de overwinning zal claimen. That’s the spirit! Niks arrogantie, maar zelfvertrouwen. Ondanks dat de wedkantoren ‘Slown down’ op een matige 20e plek hadden staan als het gaat om overwinningskansen. Inmiddels is Douwe weer vrolijk aan het stijgen.

Bij wedkantoren sluiten mensen weddenschappen af en baseren zich daarbij op de reuring die artiesten/liedjes maken op het internet en op hoe gewild het lied is bij andere gokkers. Grappig is dat Douwe Bob het op de fanwebsites eigenlijk niet heel denderend doet. Dat komt omdat het liedje niet mainstream typisch Eurovisieminded fans aantrekt. Wie de scores van de OGAE Poll 2016 bekijkt ziet dat Nederland zelfs nauwelijks punten ontvangt. Je zou hieruit kunnen concluderen dat we dus kansloos zijn. Dat doet de Telegraaf dus al wel (zie link). Gevraagd aan de journalist waarom hij dat doet, krijg ik het antwoordt hij dat hij de verwachtingen wil temperen. Dat lijkt mij niet de taak van een journalist, maar daarover verschillen wij van mening.

Een andere conclusie, hypothese eerder, lijkt mij echter meer gerechtvaardigd; de bloedfanatieke fans die stemmen zijn totaal niet representatief voor wie straks uiteindelijk de uitslag zullen bepalen, namelijk de kijkers thuis die pas die avond kennismaken met de liedjes en ‘experts’ in de vakjury. Even wat aannames: de diehards zijn doorgaans de mensen die van vrolijke uptempo popliedjes houden, liefst gezongen door voormalige deelneem(st)ers, die ook nog eens meer beoordeeld worden op uiterlijk, dan op muzikaliteit. Wanneer het om uiterlijk gaat scoren de mooiboys uiteraard niet verbazingwekkend hoog. Je ziet ook dat zogenaamde fanwanks soms keihard door de mand vallen. Xandee, Marlain Angelidou, Kate Ryan, Wolf Kati etc. zakten ondanks torenhoge verwachtingen door het ijs. Oostenrijk zit wat dat betreft dit jaar op diezelfde koers.

Waar inmiddels ongeveer 25% (dat is dan weer mijn gokje) van de inzendingen al dan niet volledig dan toch minimaal zijdelings van Zweedse makelij is en daarmee bij de gemiddelde fan instant behapbaar, zwemmen er ondertussen dus heel veel vissen in diezelfde vijver met Zweedse productiesaus, die onder OGAE leden wellicht goed scoren.

Wie wil winnen moet uitblinken. Dat doe je anno 2016 dus vooral door niet te zijn zoals de meeste anderen (zoals Jamala). Waar het lijkt als of in 2016 het terugkerend thema ‘zwaar aangezette arrangementen met veel vocaal geweld’ lijkt te zijn, vallen opeens liedjes als die van Douwe wellicht heel goed op. In 1994 leverde een vergelijkbare bombastische vijver een rustig nostaligisch piano/gitaarliedje op als winnaar (Rock ‘n’ Roll kids) en een al even verrassende vierde plaats voor de Hongaarse Frederika Bayer. In 2000 flikten de Olsen Brothers eigenlijk hetzelfde trucje, vanaf een kansloze 23e plaats bij de bookmakers zongen zij een nostalgisch countryachtig liedje naar de overwinning. In  het jaar van de gigantische hype rondom Conchita Wurst slaagden de Common Linnets er in om vanuit wederom kansloze positie zich te kwalificeren en zelfs tweede te worden. En weer was dat met een rustig countryliedje. Laat Douwe nou ook met een laidback countryliedje een flink bommetje in de visvijver maken!

Douwe blijft er rustig onder. Het is een beetje als de haas en de schildpad die een hardloopwedstrijd deden en waarbij de schildpad niet verloor.

Laatst gewijzigd op: vrijdag 06 mei 2016 13:53