Home / Nieuws / OGAE / Repetities dag 3
A+ R A-
04 mei

Repetities dag 3

Beoordeel dit artikel
(0 stemmen)

 

Vandaag de derde dag met de eerste oefenronde voor de eerste landen uit semi 2.

 

 

Letland - Simpel maar goed
Bij LETLAND wordt een grijze parketvloer geprojecteerd, verder veel blauwe lichtstralen en rode accenten. Gekleed in een ditkeer zwart leren jasje met taupe shirt zingt Justs met veel overtuiging zijn bijdrage. Erg gebeurt verder niet veel tijdens zijn optreden, maar dat is niet heel storend. Als showopener zou je misschien iets meer verwachten. Net als bij IJsland zie we een paar goede close-ups. Vocaal niet helemaal loepzuiver maar acceptabel er tegen aan. Angst is wel een beetje dat Justs zijn stem kapot zal zingen.

 

Polen - Pirate of the Carribean
Michal heeft t vocaal helemaal in orde maar hij gaat nog niet full force. Wederom gebeurt er weinig op het podium. Qua kleding krijgen we nog niets te zien wat de zanger is niet door de make-up gegaan en draagt een soort onderkoelingsdeken, met een zwart hemd daaronder. Die wordt waarschijnlijk nog vervangen door een grote cape of zo. Qua belichting wederom veel blauw en rode accenten met af en toe op de achtergrond wat woorden uit de tekst geprojecteerd.

 

Zwitserland - Kwallen en blauw haar
Rykka lijkt de verkeerd kleurspoeling gebruikt te hebben, haar haar kleurt blauwgrijs. Ook komt er aan het begin van het lied rook uit haar rug (??) De vloer lijkt soms op een kwallenzee, ook haar doorzichtige lange rok lijkt wat op een kwal, beetje doorzichtig. Aan het einde komt er nog een vuurwerkregenbui. Over het algemeen lijkt het vooral heel veel op de inzending van vorig jaar, maar dan op alle fronten beduidend zwakker. De wankele vocalen van Rykka worden goed opgelost door de backing vocals extra hard te zetten.

 

Israel - Hoepels en sterretjes
Israel komt met de eerste gimmick in semi 2 op de proppen. Twee acrobaten balanceren in de rondte in een hoepel. Hovi zingt op zich wel goed, alleen de regels na de brug komen er telkens beroerd uit. Wederom is de enscenering stemmig blauw. Op de vloer wordt eerst een digitaal gezicht geprojeccteerd, later een grote zilveren Kerstster. Hovi zit onder een dikke laag make-up, wat er wat dom uitziet bij de close-ups, maar over het algemeel staat hij er flatteuzer op dan verwacht.

Witrusland - Onbegrijpelijk sprookje
IVAN uit WITRUSLAND probeert een nogal ingewikkeld sprookje te vertellen. Althans niemand in het perscentrum begrijpt de act. Het begint met een video-opname van IVAN in z'n nakie die een gephotoshopte wolf aait. Vervolgens verschijnt IVAN in een beige pak en witte streepjes geverfd over zijn gezicht (reden onbekend). Op de backdrop komen nu drie wolven tevoorschijn en loopt IVAN een rondje in de roedel mee als vierde wolf, vervolgens veranderen de drie wolven in een drummer die IVAN blijkt te zijn, om achtereenvolgens te transformeren in een gitarist, blauw mannetje, een kalktekening die door de bliksem getroffen wordt, waardoor het in een baby-IVAN veranderd. Wie het begrijpt mag het zeggen.
Het lichtplan heeft weer veel blauw in zich en een uit gele en rode TL-buizen geconstrueerde wolvekop. De zang is erg middelmatig en het muzikale intermezzo visueel al even saai als het intermezzo zelf. Bij Sanja uit SERVIË is wat je onder het kopje 'stage presence' kan plaatsen. De hele act staat als een huis. De zangeres straalt charisma en tegelijk kwetsbaarheid uit. Een danser wordt geïntroduceerd en hij vertelt samen met de backings het verhaal van het lied. Sanja wordt ondersteund door vier zangeressen, die met hun mimiek de tekst volgen (en dezelfde rol hebben als de backings bij Molitva). De danser die toenadering zoekt, wordt telkens afgewezen (denk aan Andras Kallay). Naast visueel dragen de achtergrondzangeressen ook enorm bij aan het cresciendo. Enige minpuntje is wellicht dat die ene gil naar het einde er elke keer niet helemaal lekker uitkwam. Servië staat al met een been in finale om daar wellicht in het linkerrijtje te eindigen.

 

Servië - Stage presence
Sanja uit Servië is wat je onder het kopje 'stage presence' kan plaatsen. De hele act staat als een huis. De zangeres straalt charisma en tegelijk kwetsbaarheid uit. Een danser wordt geïntroduceerd en hij vertelt samen met de backings het verhaal van het lied. Sanja wordt ondersteund door vier zangeressen, die met hun mimiek de tekst volgen (en dezelfde rol hebben als de backings bij Molitva). De danser die toenadering zoekt, wordt telkens afgewezen (denk aan Andras Kallay). Naast visueel dragen de achtergrondzangeressen ook enorm bij aan het cresciendo. Enige minpuntje is wellicht dat die ene gil naar het einde er elke keer niet helemaal lekker uitkwam. Servië staat al met een been in finale om daar wellicht in het linkerrijtje te eindigen.

Ierland - Nicky valt door de mand
Een nogal teleurstellende oefenronde voor IERLAND. De voormalige Westlife-zanger is vocaal nogal zwak, alsof het lied in een te hoge toonsoort is geschreven. Met zo'n bak aan ervaring zou je van Nicky toch meer mogen verwachten, maar hij moet vooral door de backings geholpen worden. In een avondrode zee van licht komt het lied geen moment uit de verf. Enkele mooie close-ups zullen hem niet helpen. Nicky eindigt zijn lied in het middenpodium staande op een geprojecteerde 'sun'.

Macedonië - Vrouwenpower
Kaliopi doet gewoon wat we van haar verwachtten. Macedoni zet een feilloos optreden neer. In een setting van veel grijs met witte lichtstralen en gele verlichte strepen op de achtergrond in het decor en met geprojecteerde vlammen. Kaliopi wordt ondersteund door vier achtergrondzangeressen die eveneens in keurig zwart gekleed zijn. Qua dynamiek een hele mooie opbouw. 

 

Australië - Ontwapend meisje met vocal powerplay

 

Dami start in liggende zeemeermin-positie. Bij het eerste couplet gaat zij rechtop zitten met haar benen naar beneden hangend op een hoge alsof ze een strikje op een chocoladebox is. Zij ziet er wel schattig uit als een klein meisje, ontwapenend. Terwijl ze zit swipet ze geprojecteerde schermpjes weg. Op de vloer wordt internetverkeer uitgeeeld door glasvezelkabels te simuleren. Tijdens het zingen varieert Dami op de melodie vergeleken met de studio-opname, maar dat is meer powerplay dan vervelend, want vocaal is ze 'in control'. Bij de brug wordt zij van de box afgetild en loopt zij naar de voorkant van het podium in een prachtige 'trouwjurk'. Haar mooie benen komen mooi uit. Het enige minpuntje aan de Autralische bijdrage zou kunnen zijn dat het een beetje aan emotie ontbreekt om echt met de kijker te 'connecten'.

 


Laatst gewijzigd op: woensdag 04 mei 2016 17:45