Home / Nieuws / OGAE / Douwze Points - 2e Kans
A+ R A-
03 mei

Douwze Points - 2e Kans

Beoordeel dit artikel
(0 stemmen)

 

“You never have the chance to make a first impression”, behalve in Eurovisie! Er is een vakjury op de dag voorafgaand aan de televisieshow. Wie het bij die juryleden, verprutst kan het de dag erna nog goedmaken bij de televoters. En andersom, wie het bij de jury nog best goed deed (Trijntje was immers 5e bij de vakjuries) kan bij de televoters compleet genegeerd worden en daardoor alsnog er uit vliegen.

 

 


Douwe gaat voor ‘Douze points’ oftewel de volle Winst. Vandaag in de reeks Douwze Points gaan we het tweede punt binnenhalen. 

In 2016 is het jureringssysteem een klein beetje op de schop gegaan. Voorheen werden beide juryuitslagen op volgorde gezet, de top 10 van zowel vakjury als publieksjury kregen dan de befaamde 12 tot 1 punt uitgedeeld. Daarna werden beide jurypunten gemiddeld om vervolgens weer te rangschikken waarbij bij gelijke stand de televote zwaarder woog dan de vakjury. In 2016 worden de punten niet meer tussentijds bij elkaar opgeteld en gemiddeld. Nee, nu tellen de punten gewoon bij elkaar op, waardoor je dus 24 punten kunt halen per land (twaalf namens de jury en twaalf volgend uit de televote).

Dit is gedaan om in de finale de uitslag tot het einde toe spannend te houden. In de semifinales, worden alleen enveloppen geopend en zal de kijker hier niet direct iets van merken. Er gaan stemmen op dat op deze manier extremen niet meer afgevlakt worden en (voordeel) uitschieters bij één van beide juries daardoor meer punten zullen verzamelen en de middelmaat dus niet meer zo goed scoort als de meer uitgesproken bijdragen (Denk aan castraatzanger Cezar uit Roemenië en de boterkarnende dames uit Polen, die volgens het televotende publiek veel hoger hadden moeten eindigen, maar door de vakjuries omlaag gehaald werden.

Het werkt gelukkig twee kanten op. Aan de ander kant (nadeel) zou de diaspora op deze manier weer meer invloed hebben op de uitslag en zo zou kwalificatie net misgelopen kunnen worden. Allemaal speculaties, maar welk systeem er ook gehanteerd wordt, op de uiteindelijke finale uitslag zal het weinig uitmaken, hooguit een plaatje in de eindklassering hoger of lager.

Door de jury finale en live-uitzending heeft elk land dus twee kansen om een eerste indruk te maken. Voor de semifinales geldt dat die eerste indruk wel eens kan zorgen voor een hype. Zo werden bijvoorbeeld de Common Linnets en Conchita Wurst na de halve finales, opeens als veel grotere kanshebbers gezien dan voor hun kwalificatie, waarbij zelfs van beiden gevreesd mocht worden óf ze überhaupt hun voorronde zouden halen. Dit resulteerde erin dat er een soort hype ontstond in de pers en dus ook onder de commentatoren, wat weer invloed had op de aankondigingen. De automatische finalisten Duitsland, Frankrijk, Spanje, Verenigd Koninkrijk, Italië en Zweden hebben veel minder kans op een hype en worden daarom nu ook tijdens de halve finales deels getoond. De BIG 5 landen hebben de afgelopen jaren net iets te vaak een blauwtje gelopen en willen dus ook dat hun finale-optreden niet de eerste kennismaking met de kijkers is. 

Laatst gewijzigd op: dinsdag 03 mei 2016 10:56