Home / Malmö Blog / België
A+ R A-
09 mei

België

Beoordeel dit artikel
(0 stemmen)

Dag 2

Het perscentrum is al om 9 uur open. Om een tafeltje te scoren zijn we op tijd en installeren we ons. Mijn laptop kan geen verbinding krijgen met de gratis wifi. Maar er is een aparte helpdesk met mensen, die gouden vingers hebben en in no-time voor elkaar krijgen wat mij niet lukt. Ik maak met mijn tablet aantekeningen in de zaal en loop dan naar mijn pc om e.e.a. te verwerken, dat scheelt een hoop heen en weer gesleep.

Elke repetitie duurt een half uur ongeveer. In die tijd lukt het de meeste landen om het lied vier keer helemaal door te nemen. Tussentijds wordt met de regie overlegd. En meestal krijg je alle doorlopen ook in de zaal te zien. In de tussentijd zit de hele meute in de persruimte te typen, netwerken of interessant te doen.


België

Vandaag krijgen we België te zien. Iedereen viel over het eerste presentatie van het lied van Roberto Bellarosa. De verwachtingen zijn dus nogal gespannen. Kan België er nog iets van maken? Want ze staan erg laag in de voorspellingen.

En dus installeer ik mij in de bioscoop zal waar de live-verbinding met het podium weer voor prefecte beelden zorgt. Op het scherm staat groot te lezen dat er niet gefilmd mag worden. Na al een repetitie dag die letters te hebben gezien raak je er aan gewend en zie je de letters bijna niet meer.

 

roberto2

Het Belgische optreden bevalt mij nog helemaal niet. De zanger komt totaal niet over, de zang is telkens aan het begin van het lied vals. Roberto corrigeert dat nog wel, maar dan is het al te laat. Op diverse sites lees ik dan dat men positief is over België maar ik herken mij daar totaal niet in. Waarschijnlijk is men eerder opgelucht dat het inmiddels niet meer zo slecht is als verwacht werd.

Als Roberto naar het perscentrum komt en op het podium staat heb ik echt het hem te doen. De term ‘shooting a sitting duck’ komt in me op. Hij stuntelt in Engels. Ik heb respect voor hem dat hij ondanks zijn leeftijd, gebrek aan Engels en hevige kritieken toch gewoon doorgaat. Hij staat er dan toch maar alleen op het podium, verontschuldigd zich voor zijn belabberde Engels.

Je kunt het je bijna niet voorstellen dat een jongen van rond de twintig uit een West-Europees land zo slecht Engels spreekt. Als je de taal zo slecht beheerst is het de vraag of je dan niet beter in de moedertaal zou moeten zingen. Dat is sowieso nog en vreemd verschijnsel hier. Nagenoeg alle Oostbloklanden hebben een tolk nodig bij de interviews terwijl hun lied in het ‘Engels’ is gezongen. Hoe breng je dan de emotie goed over als je niet begrijpt wat je zingt?

De artiesten zijn trouwens niet de enigen die het Engels maar heel matig beheersen. Ook sommige journalisten. Meestal is dat niet erg, maar soms wel erg lachwekkend. Ik zag een Franse journalist van aziatische afkomst  in het Engels de IJslandse zanger interviewen. Het hele lange interview van bijna 4 minuten ging voor 3-kwart op aan het vertalen en herhalen van de vragen.

 

type

Er lopen sowieso een stel rare vogels rond in het perscentrum. Deze eerste week zijn het vooral de echte Songfetsivaljunkies die als nerds werkelijk alles willen vastleggen en meemaken. Ik sprak een Luxemburgse journalist die hier al voor zijn 23e Songfestival was en al zijn interviews op zijn braille-typemachinetje bijhielt. Hij woirdt de hele tijd vergezeld door een vrijwilligster die hem overal naartoe sleept. Maar soms ook met zijn gezicht naar de muur ergens op een stoel parkeert waar hij zijn dingetjes dan uitwerkt.

 

ernie

Een andere website maakt al jaren gebruik van een buikspreker uit Schotland met pop die de interviews doet. Voor mij is de gimmick er een beetje af en het lijkt alsof de speler er zelf nog het meeste plezier in heeft, maar voor de artiesten is het natuurlijk wel nieuw en weer eens wat anders.  

Laatst gewijzigd op: donderdag 16 mei 2013 14:47
Meer in deze categorie: « Dag 1 - Anouk Macedonië »