Home / København Blog / Semi 2, 1e ronde
A+ R A-
30 apr

Semi 2, 1e ronde

Beoordeel dit artikel
(0 stemmen)

Alle landen uit semi 2 hebben ook hun eerste repetities gehad. Hier een kort overzichtje:

 

MALTA: De opener van semi 2 begint meteen sterk. Op een goudgekleurde bodem waar enkele kisten (waaronder de piano) staan, staat de band in een soort Sjonnie’s Friends opstelling. Op de achterwand die wisselt van oranje en paars naar blauw met graangeel staan portretten geprojecteerd. Veel rode of blauwe accenten op de vloer als deze niet goudverlicht is. Ook betrekkelijk veel zaalshots , dus men verwacht kennelijk veel publieksparticipatie.

ISRAEL: Mei komt nogal agressief over in haar catwalk-achtige choreografie. Zij start in een mystiek zwart-wit-mozaïek op de vloer en wand met de rug naar het publiek. In de loop van de volgende minuten verschieten de LED’s continue naar blauw-wit (uiteraard) naar rood/geel en terug. Vocaal is alles op maximaal volume en niet altijd even zuiver. De act doet wat denken aan Serebro uit Rusland, wanneer de zangeres op het podium bijgestaan wordt door twee backings die al even dikke benen in te korte leren rokjes hebben.

NOORWEGEN: We krijgen veel Danish Blue te zien deze editie, want ook Noorwegen wordt gehuld in nordic ice blue. In een rookwolk staat Espen als een standbeeld te zingen. Hij oogt nogal statisch, kijkt wat glazig en houdt de microfoon precies voor het enige deel aan zijn gezicht dat wél beweegt, zijn mond. Naast de piano die natuurlijk op het podium staat, komen bij het tweede deel vier violistes in lange gewaden op een hellinkje staan. De windmachine gaat aan en de beelden glijden erg traag door de ruimte. De vloer verandert af en toe in een brekende ijsschots, dan weer zijn er bliksemschichten.

GEORGIE: The Shin komen met Mariko en een parachute op de proppen. De vloer is af en toe een aardbol, dan lucht. Mariko staat er in een bloemetjesjurk, die ze waarschijnlijk ook op het podium aan zal hebben. De chemie tussen de muzikanten ontbreekt wel een beetje, waarschijnlijk omdat ze niet live mogen spelen. De jodelende man is prima bij stem, Mariko wisselt nogal afhankelijk van de doorloop. De achtergrond; dan weer lichte blauwe wolken, dan weer donkerblauw, paars, soms groen; ofwel chaotisch. De danseres heupwiegt op een bijna storende manier. Laten we het er op houden dat het geheel nogal ongeorganiseerd en hippie-achtig overkomt.

POLEN: Een rode lap op het twitter-gebeuren tijdens semi 2, zo kun je de gimmicks van Polen het beste omschrijven. Polen zet namelijk twee volle borsten van een wasvrouw in! Zij zit haar hurken uitdagend op het middenpodium kleding te wassen in echt water dat rondom het podium loopt. De setting is vol met rood licht (toepasselijk) en de LED-vloer en -wanden vertonen draaiende borduurmotiefjes en rozen. Iedereen op het podium heeft op traditie geïnspireerde kleding aan en de kleurrijke stof zit ook door de vlecht van de doorgaans booskijkende zangeres heengevlochten. Benieuwd wie meer tweets zal veroorzaken, de idiote parachute van Georgië, de borsten van Polen of de baard van Conchita…

OOSTENRIJK: Over Conchita gesproken: La Wurst begint in het donker met alleen wat rook rondom de onderkant van de jurk. De zang is het eerste dat de kijker zal horen. Een van achteren belicht silhouet zingt het hele eerste couplet. Pas bij “You wouldn’t know” komt de baard in beeld en wordt duidelijk dat het een man in een jurk is, die staat te zingen. Het is kennelijk de bedoeling niet te provoceren, maar de kijker langzaam aan het beeld te laten wennen van een ‘vrouw met een baard’. Het is nog maar de vraag of dat helpt, want elke commentator heeft namelijk de travestie-act natuurlijk al lang en breed aangekondigd. Op de achtergrond die vooral rood en goudkleurig is worden twee enorme vlammende ‘cherubsvleugels’ achter het lijf van Wurst geprojecteerd. De windmachine brengt het haar van Conchita in beweging zodat het werkelijk lijkt alsof de Phoenix vliegt. Vocaal klinkt Conchita vooral erg nasaal.

LITOUWEN: Veel groen en paars licht in de set, de achtergrond verandert vaak naar wit/lichtpaars, de vloer naar zwart met witte accenten. Vilija is de hele act behoorlijk beweeglijk met haar dansparter, maar echt duidelijk waar de choreografie over moet gaan is het niet. Ze schreeuwt inmiddels minder, dus het klinkt allemaal wat minder aggressief, er wordt zelfs even een ‘little kiss’ aan de kijker gegeven. Naar het einde toe komen er stoom-geisers aan te pas. Al met al oogt het wel wat rommelig en kil/onpersoonlijk. Komt ook doordat er een lok over haar oog heen is geplakt. Het groene licht is in een latere doorloop vervangen door lichtblauw/turqoise.

FINLAND: Softengine staat in het begin een nogal steriel zilvergrijs glimmend decor met zwarte achtergrond en enkele lichtstreepjes en rode accenten. Bij het refrein vormen de lichtbundels draaiende spaken. Naar het einde toe wordt de regie wervelender. Bij deze rock-act kan ongetwijfeld nog wel het nodige vuurwerk verwacht worden. Dat kruid wordt doorgaans niet in de eerste oefenronden verschoten. Vocaal was het in ieder geval redelijk in orde, maar gingen de heren nog niet voluit.

IERLAND: De eerste doorloop leek nog nergens naar. Volstrekte miscommunicatie tussen de mensen op het podium en het camerateam. De setting is oranje, geel, goud en paars met veel Keltische symbooltjes, die het geheel ook iets oosters mee geven. De twee riverdancers zijn nu vervangen door twee mannen met schotse rokken en soldatenkisten die nog wel op z’n riverdance-achtigs dansen, maar nu voldoende ruimte op het podium hebben. Het is een rommelig geheel, zowel visueel als vocaal. nog veel werk aan de winkel voor de Ieren.

WIT-RUSLAND: Teo wil niet vergeleken worden met Robin Thicke, maar je ontkomt er niet aan om die vergelijking te maken. Het nummer en de act is gelikt, maar het mist een gimmick. Het is niet zo’n serieus nummer, maar wordt wel op erg serieuze manier vertolkt. De zang en performance is in orde en het Engels is steeds beter. Of het voldoende is voor een finaleplaats moet nog blijken.

MACEDONIE: Duidelijk is dat Tijana nog niet haar definitieve kleding aanheeft. in een setting met vooral veel wit licht en blauw zou je kunnen denken dat het een Finse bijdrage is. Het geheel oogt nog wat koeltjes, omdat ook Tijana nog niet alle bewegingen helemaal doorvoert en men dus duidelijk alleen op zoek is naar cameraposities. Ze staat niet alleen op het podium, maar wordt in het begin vergezeld door een danser die meer storend dan diendend achter haar in beeld zijn robotteske dansroutine uitvoert. Naar het einde komen er nog 4 backings bij, maar die maken het plaatje niet compleet, eerder meer chaotisch. Zoals het er nu uitziet zal ze de punten die ze al kon pakken, verliezen aan Israel en Litouwen, waar ze het tegen aflegt.

ZWITSERLAND: Sebalter maakt meteen een goede indruk. Het optreden begint met vuurwerk. Hij kijkt guitig de camera in en de setting is bewegelijk rood/geel kleurig. Heel warm zo na Macedonië. Het doet sterk denken aan het logo van de DVD van Baku. De vrolijkheid knalt van het scherm en Sebalter weet de camera meestal wel te pakken. Bij de cooldown wordt de kleurstelling even veranderd naar donkerblauw tegen het paars aanleunend, maar gaat daarna weer over op het origineel. Tijdens het vioolspel loopt Sebalter naar het middenpodium waar hij tot het einde blijft. De overige muzikanten stellen zich op de loper op voor het handjeklap-publieksparticipatie-moment. Wie nog twijfelde of Zwitserland de finale zou halen zal nu wel zijn twijfels kwijt zijn. Zwitserland krijgt het voor elkaar om 5 keer de act door te lopen. Dat geeft al aan dat ze tevoren alles goed hebben voorbereid, waar Ierland niet verder kwam dan 3 oefenrondjes.

GRIEKENLAND: De Grieken houden het chaotisch en enigszins ongeorganiseerd. En ook zij komen met een sport gimmick aan het eind. Rise up krijgt hulp van een trampolinespringer. De kleurstelling is uiteraard weer blauw met wit. Begint redelijk in het donker en het eindigt met de twee zangers die zich naast de springer laten vallen op de trampoline, nadat ze de laatste repeat meegesprongen hebben. Timing is natuurlijk lastig hier.

SLOVENIE: Regelmatig vals gezongen, setting van veel ronddraaiende licht/blauwe dingetjes en slecht playbacken op de fluit. Naar einde toe meer goud/gele lichteffecten. Wel mooie blauwe jurk om toch iets positiefs te zeggen.

ROEMENIE: Wederom een blauwe setting. Ovi kijkt naar een grote billboardposter van Paula op de achterwand. En voor ze inkomt wijst hij naar een hologram. Dat verdwijnt als toverstof, maar de kijker zal het nauwelijks opvallen. De hoge noot haalt Paula wel maar ze forceert telkens, en het ziet er ook niet heel appetijtelijk uit. Ovi kruipt tot twee maal toe in een soort poedel door een hoepel van piano-toetsen, wat een DJ-boot moet voorstellen. Verder komt het nu nog wat statisch over, maar er zal ongetwijfeld nog wel wat vuurwerk in stelling gebracht worden. Veel gele en gouden vlindertjes komen nog voorbij in de visuals.

Laatst gewijzigd op: donderdag 01 mei 2014 14:55